|
13-10-2006 - Dagboek vrijdag Redelijk weer vandaag en ik heb erg veel zin om buiten de schuurdeur te vernieuwen. De oude is echt verrot en hoognodig aan vervanging toe. Als ik mijn stille tijd genomen heb en net mijn sloffen aanschiet om naar buiten te gaan en de handen uit de mouwen te steken gaat de voordeurbel. Ik stiefel naar voren en ontwaart een jongeman met Elvis Costello achtige bril die mij begroet met de meest obscene glimlach die ik ooit heb mogen aanschouwen. Voelde een vleselijke aandrang om de deur zonder verdere tekst en uitleg direct weer dicht te smijten, doch kon me helaas nog net beheersen. Na de glimlach te hebben laten zakken stak hij van wal met de meest onverbeterbare "peteroleumstem" die ooit mijn conussen heeft gestreeld. Had ik "toen" die deur nu maar dichtgesmeten maar...neen, ik bleef als gehypnotiseerd aan die uilenbril hangen. Hij bleek onderzoek te doen naar allerhande wereldproblemen en slingerde er een paar het zwerk in."Abortus, de honger, ziekte en niet te vergeten het milieu", tergde zijn stembanden raspend in mijn oren.
Na een goedbedoelde poging hem te overtuigen dat al de wereldproblemen in een klap kunnen worden opgelost als we allemaal oprecht christen worden, werd het gesprek steeds vuriger en openbaarde zich een duidelijke zenuwtrek doordat hij steeds aan zijn bril voelde. Ik vraag hem hoe hij zelf eigelijk bijdrage geeft aan het verbeteren van de wereldproblemen (altijd aardig om de vraag te verleggen). "Nou", zo begint hij,"ik eet bijvoorbeeld alleen voedsel uit de natuurwinkel. Daarnet nog heb ik een heerlijke banaan op uit Israel". (Verbouwen ze daar bananen dan?) Hij voegde er nog aan toe dat hij een "bruine" banaan had genomen om op deze wijze zijn liefde naar de medemens (volgende klant) te uiten zodat deze een heerlijk "gele" kromme jongen zou bekomen. Maar om een lang leuter verhaal wat in te korten, hij was van mening dat ik er als christen niet zo veel van bakte. Ik... Wordt vervolgd
Gepost door: Clint op 13-10-2006 om 18:06
|
|
|